Getuigenissen

Timothy Desmet
Timothy Desmet
Doctor in de psychologie en mede-oprichter van het marktonderzoeksbureau Profacts

“Profacts houdt zich bezig met allerlei soorten marktonderzoek: klantentevredenheid, merkonderzoek, reclamecampagnetesten, concepttesten, prijsonderzoek, etc. Extern houd ik me bezig met new business, het zoeken van nieuwe klanten, met het onderhouden en begeleiden van onze bestaande klanten en met het mee uitzetten van de beleidslijnen voor Profacts.

Fouten maken is heel belangrijk

Voor mijn doctoraat verrichtte ik onderzoek naar cognitief functioneren, en dan meer bepaald met betrekking tot de syntax, het produceren en verwerken van zinnen.  Daarvoor ben ik onder meer een jaar gaan werken in de Verenigde Staten, aan het Massachusetts Institute of Technology. En dat was een openbaring. Ik vind werken in het buitenland een van de meest waardevolle en meest verrijkende aspecten van een doctoraat. Specifiek aan de Verenigde Staten is dan ook nog eens hun kijk op initiatief en ondernemerschap. Slagen en mislukken worden daar anders gedefinieerd. Daar vinden ze ‘durven’ belangrijk. Fouten durven maken. Hier wordt een bedrijfsleider nagewezen, daar probeert hij het gewoon opnieuw tot het lukt. En een doctoraat is ook een verhaal van vallen en opstaan, van fouten maken, maar vooral van daaruit leren, weer opstaan en je weg vinden.

Je krijgt daar een enorme zelfstandigheid en het is dus volledig je eigen verantwoordelijkheid wat je ervan maakt. Daar aan het M.I.T. kon je elke dag van het jaar op elk uur binnenstappen en mensen aan het werk zien. Op kerstavond, om drie uur ’s nachts waren daar mensen aan het werk. Dus bij het ontbolsteren van mijn zin voor initiatief heeft dat doctoraat zeker een rol gespeeld.

Onmiddellijk inzetbaar

Het perfectioneren van je ‘hard skills’ is ook een geweldige troef. Methodologie, statistiek, data-analyse, die dingen leer je wel tijdens je studie, maar je perfectioneert ze echt tijdens je doctoraat. Waardoor je echt onmiddellijk inzetbaar bent op de arbeidsmarkt. Maar nog belangrijker vind ik het ontwikkelen van de soft skills: analytisch denken, grote projecten opsplitsen in deelprojectjes, project management, samenwerken. Ik zou kandidaat-doctorandi echt aanmoedigen om hun doctoraat niet vanop een eiland te volbrengen, maar om integendeel zoveel mogelijk samen te werken met zoveel mogelijk mensen.

Naar het buitenland trekken is een sine qua non

Als werkgever zou ik het doctoreren zeker aanmoedigen. Op het moment dat je aan een doctoraat begint, weet je misschien nog niet of je nu een academische carrière ambieert, dan wel de privé-sector in wil. Of je hebt een plan, maar het draait helemaal anders uit. Maar hoe het ook uitdraait, je haalt volgens mij het meeste uit een doctoraat door je blik ook op het buitenland te richten. Netwerken, zelf professoren en autoriteiten opzoeken, veel congressen bijwonen, veel presenteren, met mensen van divers pluimage leren omgaan. Dat zijn de aspecten die een doctoraat echt waardevol maken. En daarvoor is naar het buitenland trekken volgens mij een sine qua non.”